Catalogus stellarum fixarum
Jana Heweliusza zostało wydane w Gdańsku w 1690 roku. Pracę nad katalogiem rozpoczął astronom w 1641 roku. Zamierzał umieścić w nim pozycje 3000 gwiazd. Niestety tej liczby nie osiągnął. Katalog Heweliusza był częścią jego ostatniego dzieła dotyczącego gwiazd stałych. Całość tworzyły Prodromus astronomiae, Catalogus stellarum fixarum oraz Firmamentum Sobiescianum sive Uranographia czyli atlas poszczególnych konstelacji.
Katalog Heweliusza obejmuje 1888 gwiazd w 76 konstelacjach. Pozycje 1553 gwiazd ustalił na podstawie własnych obserwacji, pozycje 335 gwiazd obserwowanych z południowej półkuli, na wyspie św. Heleny, dostarczył mu angielski astronom Edmund Halley. 950 gwiazd znanych było już wcześniej. Reszta - 603 gwiazdy to ciała po raz pierwszy obserwowane przez Heweliusza.
gwiazdozbiór Orzeł
Gwiazdy, które skatalogował po raz pierwszy oznaczył literami IH. Nowością katalogu Heweliusza było wyrażenie pozycji gwiazd we współrzędnych równikowych, jak to wyrażamy obecnie, zamiast współrzędnych ekliptycznych stosowanych dawniej.
Tycho Brahe
Strona Małgorzaty Czerniakowskiej
Copyright by M. Czerniakowska, 2001-2006